Böylesi durumları yazarken bile boğazım düğümleniyor. Türkiye’de gençler, çocuklar ve kadınlar sürekli öldürülüyor. Çocuklarını, gençlerini ve kadınlarını koruyamayan bir düzen hiç bir zaman gelecek vadetmez. 

Bugün geldiğimiz noktada, çocuklarımızı yanı başımızdaki markete dahi gönderemez hale geldik. İçimizde büyüyen kaygı, endişe ve korku artık başa çıkılabilir değil; İnsaniyetini kaybetmemiş bir insan olarak, bir anne olarak bu durumları kabullenmem mümkün değil. 

Bir ülkede çocuklar korunamıyorsa, orada güvenlikten, güvenli bir gelecekten söz etmemiz pek inandırıcı görünmüyor.
Bir ülkede kadınlar sokakta, evde, işte güvende değilse, orada adaletten söz etmemiz pek gerçekçi görünmüyor.
Bir ülkede suç, caydırıcı biçimde cezalandırılmıyorsa, orada suç tekrar, tekrar, tekrar eder. Bunu aslında hepimiz biliyoruz.

Soru şu; Neden bile bile lades diyoruz? 

Bugün çok net bir yerde durmalıyız.
İnsana zarar veren, yaralayan ve ölümüne sebep olan her türlü eylemin cezai yaptırımı çok çok daha ağır olmalıdır.
Ama gerçekten ağır, caydırıcı ve tartışmaya kapalı olmalıdır. Çünkü “iyi hâl”, “indirim”, “tahrik” gibi gerekçeler; bir annenin kaybettiği evladı, bir çocuğun yarım kalan hayatını, bir kadının yok sayılan canını geri getirmiyor. Ve hatta tekrarına cesaretlendiriyor. Adalet, yalnızca karar metinlerinde değil; toplumun vicdanında da karşılık bulduğunda anlamlıdır.

Bugün mesele yalnızca Atlas değil.
Bu bir güvenlik sorunu olduğu kadar, bir vicdan ve toplumsal sorumluluk meselesidir. Toplum olarak “alışmamakta” ısrar etmeliyiz. Unutmamakta. Normalleştirmemekte. Ve daha yüksek sesle, daha net bir dille ifade etmeliyiz düşüncesindeyim. 

Çocuklarımızı, kadınlarımızı ve gençlerimizi koruyamayan hiçbir sistem, hiçbir düzen huzurlu, mutlu ve umut dolu bir geleceği vadetmez. Ben, çocuklarımın korkuyla değil, güvenle büyüdüğü bir ülkede yaşamak istiyorum. Her annenin istediği gibi. 

Bu yazıyı, derin bir kaygı ve sorumluluk duygusuyla kaleme alıyorum. Atlas’ın adı unutulmasın, başka isimler eklenmesin diye yazıyorum. Bir ses daha olsun, duyulsun diye yazıyorum. Ve bu ülkenin devlet aklının, çocuklarını koruyacak cesareti ve iradeyi gösterecek kudrete sahip olduğunu çok iyi biliyorum ve biran önce huzurlu düzeni tesis edecek adımların atılmasını diliyorum.

Nezaket ve zarafet ile iletişimde kalalım. Kioskla kalın.